درمان دروغگویی

باید بدانیم كه چرا كودک دروغ می‌گوید و چه انگیزه‌ها و موجباتی او را به دروغ واداشته است!

درمان دروغگویی


برای درمان دروغگویی باید علل آن به خوبی شناخته شود. برای پیشگیری و درمان دروغگویی والدین و مربیان باید واقعیات را بپذیرند و برای شنیدن موارد خوشایند و ناخوشایند از طرف کودکان آماده شوند و با رفتار خود به کودک بیاموزند که گفتن واقعیات به هر صورتی که باشد مقبول است و موجبات تنبیه و آزار کودک را فراهم نخواهد کرد. اگر کودک در عمل پی‌ببرد که والدین و مربیان او را برای دروغگویی تشویق و برای راستگویی تنبیه نمی‌کنند، به تظاهر در رفتار و جعل واقعیت نخواهد پرداخت.

درمان دروغگویی 

شناخت علل 
باید بدانیم كه چرا كودک دروغ می‌گوید و چه انگیزه‌ها و موجباتی‌ او را به دروغ وا داشته است! و هدف او از این دروغ چیست!


نشان دادن ارزش راست گفتن 
در وهله اول کودک باید دریابد که دروغگویی کار نادرست و ناپسند و راستگویی عملی با ارزش و پسندیده است. کودک باید ارزش راست گفتن را در عمل تجربه کند.


دادن آگاهی 
پس از شناخت علت یا علل، زمان دادن آگاهي و اطلاعات لازم است. برای مثال كودكی كه در اثر اشتباه در بیان تخیل و واقعیت دروغی گفته است، باید بفهمد كه واقعیت چیست و خواب و خیال چیست و به او بفهمانید كه در بیان آن مسئله دچار اشتباه شده است. به فردی كه در سن تشخیص است باید تفهیم شود كه سخني را كه گفته، ناپسند بوده است و مورد قبول و پذیرش پدر و مادر و دیگران نیست و ممكن است روزی این گونه سخنان زیان و خطر پدید آورند و باعث آبروریزی‌هایی شوند.


اجازه بیان احساسات 
کودک باید احساسات خود را آزادانه ابراز کند. در صورتی که بیان احساسات باعث آزار و اذیت اطرافیان شود باید به کودک آموخت که به تدریج این احساسات را جایگزین احساسات خوشایند سازد و نباید برای احساسش تنبیه شود. برای نمونه اگر کودکی از برادر کوچکترش خوشش نمی آید باید به او اجازه داده شود که احساسش را بیان کند.


ایجاد محیط سالم 
محیط خانه و تربیت كودک را از ریا و نیرنگ دور سازید و آن‌ها را از دوستان دروغ‌گو، حتي آن هایی كه گاهی به شوخی دروغ می‌گویند دور كنید. چرا كه كودک است و جنبه نقش پذیری و تقلید دارد.


رعایت انصاف 
كودک شاهد بی‌انصافی‌های والدین است. او می‌بیند كه پدر یا مادر در اثر اشتباه ظرفی از دستشان می‌افتد و می‌شكند و كسی نیست آن‌ها را مورد بازخواست قرار دهد، ولي همین كه نمونه این لغزش توسط كودک انجام شود، او را به باد ناسزا گرفته، متهم به سربه هوایی می‌كنند. در این حالت چون كودک انصافی از پدر و مادر نمی‌بیند و از سوی دیگر مایل به شكست و تحقیر شخصیت خود نیست، تن به دروغ می‌دهد.


عفو و بخشش 
در خانه و خانواده و تربیت فرزندان رعایت انضباط و ضوابط اخلاقی ضروری است ولي زیاده‌روی در این امر درست نیست.
برای واداشتن طفل به راست گویی ضروری است در مواردی از بعضی لغزش‌ها كه گاهی خودمان هم مرتكب آن می‌شویم، چشم پوشی كنیم و او را ببخشیم. حتی رعایت انصاف ایجاب می‌كند كه او در مواردی كارهای جزئی خود را كه علنی كردن آن موجب شرم و حیاست، از شما پنهان دارد. البته به شرطی كه مخالف با شرع و اخلاق نباشد.


محدود كردن توقعات 
از او انتظار نداشته باشید كه همه خواسته‌های شما را برآورده كند و كاری كه شما در انجامش ناتوان هستید و یا تنبلی‌تان می‌آید، آن را انجام دهید، او برایتان انجام دهد.


ایمن كردن از مجازات 
فرزندان ما باید در خانه احساس آرامش و اطمینان كنند و مطمئن باشند كه خطاهای بی‌اختیار بخشوده می‌شود. تنبیه و سرزنش برای مواردی است كه تعمدی در كار باشد و تازه اگر در همان كار عمدی هم سخن راست گفته شود موجب تخفیف در عقوبت باید باشد. 


پند و اندرز 
این امر در كودكان بسیار موثر است چرا كه هنوز با فطرت خود فاصله چندانی نگرفته اند و هنوز درون و ضمیرشان پاک و صاف است. بیان این كه خدا از این كار راضی نیست و آدم به جهنم می‌رود، برای بازداشتن بچه‌ها از دروغ موثر است.


محبت كردن 
به فرزندان باید محبت كرد به گونه‌ای كه او گرمی و لذت آن را بچشد و احساس كند، وجود محبت سبب می‌شود كه كودک نیازی به تظاهر و تصنع نداشته باشد و به دروغ و فریب رو نیاورد. البته لازمه این محبت آن است كه در مواردی لغزش او را نادیده بگیرند و اگر هم خطایی مستحق تنبیه انجام داد، او را ببخشند.


هشدار به كودک 
ما معمولا سعی داریم به كودک تفهیم كنیم كه راه او راهی درست و به صواب نیست كه این سخنان برای همه كودكان قابل فهم نیست اگر چه كودک باید از قبل بداند كه دوست داشتن والدین چه منافعی برای او دارد و دوست نداشتن چه زیان‌هایی. بعدها درسنین بالاتر می‌توان به او گفت كه این كار را خدا دوست ندارد و چیزی كه خدا دوست ندارد در مقابلش عقوبت و مجازات است و او از لذت‌ها و محبت‌ها در دنیا و آخرت محروم می‌شود.


مچ گیری 
در موارد حادتر می توان موضع شدیدتری گرفت و پس از بیان دروغ‌هایش، آن را به رخش كشید و به او تفهیم كرد كه ما می‌دانیم تو دروغ می‌گویی. البته لازم است این مرحله پس از همه تذكرات، اخطارها و اندرزها باشد و آن چنان نباشد كه در حضور جمعی صورت گیرد و او در این زمینه احساس حقارت كند، چون هنگامی كه كودک خود را رسوا ببیند سر از كارهای خطرناكی در می‌آورد و دروغ‌گویی حرفه‌ای می‌شود.
.


بازدید: 120
تاریخ:

مقالات بیشتر روانشناسی


نظر خود را به عنوان اولین دیدگاه بیان کنید.

نام: * کد امنیتی: *
دیدگاه شما: *


وب سایت:
ایمیل: پنهان باشد
تلگرام: پنهان باشد
موبایل: پنهان باشد
جنسیت: آقا خانم اعلام نمی‌کنم
رنگ‌بندی: بنفش قرمز آبی سبز طلایی
  • درج کدهای HTML ممنوع است.
  • از ارسال تکراری خودداری فرمایید.
  • بهتر است با حروف پارسی دیدگاه خود را تایپ کنید.
  • به منظور کنترل و مدیریت محتوا، در صورت اضطرار، حق ویرایش و یا حذف نظر برای مدیریت محفوظ است.