الگوپذیری کودکان از والدین

الگوپذیری کودکان از والدین و تاثیر غیرمستقیم شخصیت والدین در رفتار کودک

الگوپذیری کودکان از والدین

این سوالی است که بیشتر مواقع از والدین می‌شنویم. اکثرا مدعی این هستند که سبک تربیتی خوبی داریم، غافل از اینکه والدین ناخواسته فرزندشان را شبیه خودشان می‌کنند (با تمام نقاط ضعف و قوت) و اسم تربیت بر آن می‌گذارند. باید این را بپذیریم که بخشی از تربیت،  حاصل گویش و تربیت کلامی والدین نیست و فرزندان ما بیشتر بیننده ی خوبی هستند تا شنونده ی خوب، چیزی را که می‌بینند بیشتر انجام می‌دهند تا آنچه در قالب پند و اندرز آموزش می‌دهیم. می‌توان گفت عمده ی یادگیری فرزندان ، یادگیری مشاهده‌ای است که رفتارهای والدین را ناخودآگاه تقلید می‌کنند زیرا دسترسی کمتری به دنیای بیرون دارند و آنچه از والدین می‌آموزند برایشان قطعیت دارد و نهادینه می‌شود. کودکان تمام رفتارهای والدین را مثل اسفنج در خودشان نگه می‌دارند و والدین فقط می‌توانند طالب چیزی باشند که خودشان به کودک داده‌اند و طرز صحبتی که افراد بزرگسال در ذهنشان با خودشان دارند همون صدای والدینشان در سال‌های اول زندگیشان است.

چیزی که باعث ایجاد احترام به خود و احساس محبوب بودن، اعتماد به نفس و.. در کودکان می‌شود رفتاری است که والدین با آنها دارند. پس با فرزندمان به گونه ای رفتار کنیم که با فرزندان دیگران هستیم، از سرزنش، تحقیر، توهین و... فرزندانمان پرهیز کنیم و بدانیم نیازی نیست که برای فرزندانمان والدین کاملی باشیم. والدین کافی بودن، بهترین گزینه است و به تبع این مورد، از فرزندانمان نیز توقع بهترین بودن نداشته باشیم و اجازه ی خطا کردن را به آنها بدهیم و آنها را بدون قید و شرط بپذیریم و دوستشان داشته باشیم که این دوست داشتن نیاز همه‌ی انسان هاست و داشتن انی حس از طرف والدین و مراقبین اولیه در سال‌های اولیه زندگی تاثیر بسزایی در تمام زندگی فرد دارد.

داشتن اعتماد به نفس و عزت نفس کودکان، رشته در رفتار و شخصیت والدین دارد، برای مثال والدین عصبی و پرخاشگر که کنترلی بر هیجانات خود ندارند و برای حل اختلافاتشان متوسل به زور و ناسزا می‎شوند ، فرزندان الگوگیری می‌کنند و تکرارکننده‌ی رفتار والدین می‎شوند و برای والدین این سوال پیش می‌آیند که چرا؟ پس داشتن ارتباط موثر، یکی بودن حرف والدین (در صورت یکی نبودن در کودک تعارض ایجاد می‌شود)، وقت گذراندن با کودک علی الخصوص بازی کردن در شکل گیری شخصیت کودکان بسیار مؤثر می‌باشد.

و در آخر یادمان باشد که یکباره نمی‌توانیم رفتارمان را با فرزند عوض کنیم و انتظار تغییر کلی در او داشته باشیم. ابتدا نگرش درست نسبت به خودمان و نقاط ضعف و قوتمان داشته باشیم و درصدد اصلاح رفتارهای خودمان باشیم زیرا هیچ چیزی سمی تر از والدینی نیست که تصور می‌کنند همیشه رفتارشان درست است.

 



مقالات بیشتر روانشناسی


نظر خود را به عنوان اولین دیدگاه بیان کنید.

نام: * کد امنیتی: *
دیدگاه شما: *


وب سایت:
ایمیل: پنهان باشد
تلگرام: پنهان باشد
موبایل: پنهان باشد
جنسیت: آقا خانم اعلام نمی‌کنم
رنگ‌بندی: بنفش قرمز آبی سبز طلایی
  • درج کدهای HTML ممنوع است.
  • از ارسال تکراری خودداری فرمایید.
  • بهتر است با حروف پارسی دیدگاه خود را تایپ کنید.
  • به منظور کنترل و مدیریت محتوا، در صورت اضطرار، حق ویرایش و یا حذف نظر برای مدیریت محفوظ است.