کودک وسواس نسازیم

بیشتر از اینکه کودک وسواس داشته باشیم ، مامان ، بابا یا محیط وسواس ساز داریم!

کودک وسواس نسازیم

وسواس در کودکان نوعی اختلال اضطرابی است که بسیاری از کودکان به آن مبتلا می‌شوند. شامل افکار و تصاویر تکراری است که به آنها وسواس گفته می‌شود و نشانه‌ی دیگر، رفتارهای اجباری است که بارهاوبارها کودک آن را تکرار می‌کند (رفتارهای آئینی). این اختلال می‌تواند بسیار ناتوان‌کننده باشد و در زندگی معمولی کودک اختلالات جدی به‌وجود بیاورد.

وسواس کودکان مبحث بسیار گسترده‌ای است. معمولاً اطرافیان این رفتار کودک را بیشتر ناشی از بدقلقی یا یکدندگی او می‌دانند، اما وسواس در واقع یک نوع سکسکه مغزی است. در مغز مدارهایی وجود دارد که وقتی می‌خواهیم کاری را شروع کنیم، فرمان پایان آن هم صادر می‌شود. اما در اختلال وسواسی این مدار خود به خود متوقف نمی‌شود. این وظیفه به عهده هسته‌های قاعده‌ای مغز است ولی این هسته‌ها گاهی دچار تغییراتی می‌شوند که عملکرد فرد دچار اختلال را به هم می‌ریزد.

برخی مصادیق وجود وسواس در کودکان:

  • شستن و تمیز کردن مداوم
  • پاک کردن اشیا، پاکنویس کردن، انجام مجدد کارها از اول
  • خوردن، پوشیدن و انجام کارها به یک شکل خاص
  • نشان دادن حساسیت زیاد به بعضی کلمات، رنگ ها و اعداد
  • کندی در انجام کارها و فعالیت ها
  • میل به تنها ماندن
  • نگرانی از مریضی و ترس کودک از قوانین و پلیس و ...
  • نگرانی از کثیفی و تمایل به جفت بودن و تقارن اشیا
  • نشستن روی یک مبل یا صندلی خاص
  • تکرار یک کلمه،جمله و انجام مکرر کارها
  • چک کردن مکرر چراغ،درب ها،تکالیف،دفتر و وسایل  و ...
  • گاها اعتقاد به اینکه اگر این لباس رو بپوشم بیشتر منو دوست دارید و ....

یافته های علمی نشان می‌دهند که نظم افراطی والدین کودکان را به وسواس می‌کشاند و بکن نکن های افراطی والدین پرسیدن سوال های مکرر از کودکان در مورد موضوعات مختلف(مهد خوب بود؟،دوستت خوب بود؟،کلاس خوب بود؟،غذارو دوست داشتی؟، خاله باهات خوب بود؟، بهت خوش گذشت؟، چه بازی هایی کردی؟ و ...) خودش باعث اضطراب در کودکان می‌شود و کودک را کلافه می‌کند در کودک این حس را به وجود می‌آورد که رفتار من باید همیشه مورد تایید والدینم باشد که مرا دوست داشته باشند و تشویق کنند و کودک به سمت تکرار زیاد سوق پیدا می‌کند و کارهای بهتری ارائه دهد و ناخواسته به سمت وسواس کشیده می‌شود.

هرگز تصور نکنید هرچه سخت گیرتر باشید بهتر می‌توانید فرزندتان را تربیت کنید!

خیر والدین سلطه گر 2 نوع فرزند پرورش می‌دهند: یا فردی مضطرب ،نگران، وسواسی که به خودش سخت می‌گیرد و هیچ لذتی نمی‌برد یا فردی لجباز و فراری از کار!!!

 

آیا والدین و اعضای خانواده می‌توانند در درمان كودك وسواسی نقش داشته باشند؟

زمانی كه كودكی دچار مشكل وسواس می‌شود، اطرافیان او باید به این نكته توجه داشته باشند كه كودك گناه و تقصیری ندارد. وقتی آنان قصد درمان و بهبودی بیماری كودك را دارند، باید از هر جهت او را مورد حمایت خود قرار دهند. والدین باید سعی كنند آگاهی های خود را در زمینه نوع بیماری فرزندشان بالا ببرند و انتظارات و خواسته هایی در حد توان كودك از او داشته باشند.

آن ها باید بدانند كه چنان چه همراه و مشفق كودك باشند، روند درمان او روز به روز تسریع می‌گردد و رفتارها و افكار آزاردهنده كودك نیز به تدریج از بین خواهند رفت. اطرافیان باید بتوانند كمترین بهبودی كودك را تشخیص دهند و او را مورد تشویق و حمایت خود قرار دهند. در نظر داشته باشید هیچ كودك وسواسی ای بدون داشتن والدینی مضطرب، پریشان و مبتلا به اختلالات عصبی وجود ندارد. تمام اعضای خانواده باید نسبت به این موضوع حساس و هوشیار باشند. آنان باید تا حد امكان شرایط را برای كودك آرام و عادی نگه دارند تا او بتواند مشكلات و سختی های درمان را راحت تر تحمل كند. خانه ای پرتنش و اضطراب هیچ گاه نمی‌تواند به كودك كمك كند تا با نگرانی و تشویش ناشی از شیوه های درمانگری مقابله نماید.

تاثیرات منفی وسواس
وسواس به عزت نفس و خودباوری کودک آسیب وارد می‌کند و حتی به تدریج خانواده و اطرافیان، کودک را به عنوان یک فرد تنبل و مایه زحمت می‌شناسند. کودکی که مدت زیادی را با وسواس سپری کرده دوران مهمی ‌از رشد خود را از دست داده است. چون همان طور که می‌دانید کودکان در هر مرحله ای از رشد خود مهارت های متفاوتی را به دست می آورند و وسواس مانع کسب این مهارت ها در دوره های مختلف رشد کودک خواهد شد.
 

خیلی وقت ها کودکان وسواسی توسط همسالان خود مورد تمسخر قرار می‌گیرند و اگر والدین بخواهند رفتار آنها را کنترل کنند این کودکان به پرخاشگری می‌پردازند.  

برخی مواقع نیز وسواس در بین بچه ها به شكل ترس از بیماری بروز می‌كند. در سنین نوجوانی رفتارهای وسواسی بچه ها تغییر پیدا می‌كند و افكار وسواسی و حساسیت های خاصی در رفتار آنان مشاهده می‌شود كه از عمده موارد آن می‌توان به طور مثال به وسواس در ظاهر اعم از انتخاب و پوشیدن لباس، آرایش مو، انتخاب وسایل خواب و تا حدودی به تغییر در ذائقه و نحوه انتخاب غذا در میان فرزندان اشاره كرد

 خانواده ها باید در درجه نخست بپذیرند كه وسواس یك نوع بیماری و ناراحتی است. گاهی خانواده ها فكر می‌كنند كه بچه ها مخصوصا این كارها را انجام می‌دهند و با توبیخ و سرزنش كردن آنان سعی می‌كنند جلوی رفتارشان را بگیرند در حالی كه این مساله اضطراب بچه ها را بیشتر می‌كند بنابراین خانواده باید به این مساله به عنوان یك بیماری نگاه كند.

کودک وسواس نسازیم

  • از سن 6 ماهگی اجازه بازی با مواد خوراکی مجاز مانند آرد،نمک، شکر، رنگ های خوراکی و .... در اختیار فرزندمان قرار دهیم تا کودکان علاوه بر استفاده از حواس مختلف حس لامسه خود را نیز تقویت کنند و انجام این بازی ها از بروز وسواس جلوگیری می‌کند.
  • جلوی کودکمان از کلمات کثیف، نجس،و ... استفاده نکنیم
  • بلافاصله بعد از خوردن غذا یا ریختن چیزی عکس العمل شدید نشان ندهیم و شستشو نداشته باشیم کمی صبر کنیم وبعد ای کارهارا انجام دهیم
  • اجازه استفاده زیاد از دستمال مرطوب و ... را به فرزندمان ندهیم
  • اگر فرزند شما حاضر نیست به ماسه،نمک، مربا،رنگ انگشتی و... دست بزندو یا اگر دستش کثیف شد اصرار به ضستن دارد نشانه تمیزی و بهداشت کودک نیست، این رفتارها نشانه حساسیت لمسی کودک است و اگر ادامه پیدا کند می‌تواند منجر به وسواس شود.


مقالات بیشتر روانشناسی


نظر خود را به عنوان اولین دیدگاه بیان کنید.

نام: * کد امنیتی: *
دیدگاه شما: *


وب سایت:
ایمیل: پنهان باشد
تلگرام: پنهان باشد
موبایل: پنهان باشد
جنسیت: آقا خانم اعلام نمی‌کنم
رنگ‌بندی: بنفش قرمز آبی سبز طلایی
  • درج کدهای HTML ممنوع است.
  • از ارسال تکراری خودداری فرمایید.
  • بهتر است با حروف پارسی دیدگاه خود را تایپ کنید.
  • به منظور کنترل و مدیریت محتوا، در صورت اضطرار، حق ویرایش و یا حذف نظر برای مدیریت محفوظ است.