پرخاشگری در کودکان

کودکان و نوجوانان سرمایه های معنوی جامعه هستند و سلامت روح و جسم آنها تعیین کننده سلامت خانواده و جامعه در آینده است.

پرخاشگری در کودکان

منشا پرخاشگری، خشم است و اگر باعث آسیب رساندن به دیگران باشدبه آن پرخاشگری می گویند.

خشم نمایانگر شخصیت در حال رشد کودک با شخصیت و نگرش والدین است. به دلیل نگرش های متفاوت والدین با کودکان و گاها سبک های تربیتی و فرزند پروری اشتباه و داشتن خواسته های نامعقول که تناسبی با گروه سنی کودک ندارد ، فرزندان دچار نوعی خشم درونی از والدین می شوند که به صورت لجبازی و پرخاشگری نمایش داده می شود.

اغلب کودکان و نوجوانان خشم زیاد خود را بروز می دهند و این واکنش طبیعی بسیار نرمالی می باشد که تخلیه هیجانی انجام شود ولی درصورتی مناسب و نرمال می باشد که آسیب زننده نباشد و متناسب با گروه رشدی و عقلی کودک باشد و تاثیر خانواده و روابط خانوادگی در این موضوع بسیا حایز اهمیت می باشد. یکی از مهمترین علت هایی که باعث پرخاشگری کودکان می شودخود والدین هستند.

متاسفانه بسیاری از والدین وقتی نامی از مشکلات و اختلالات دوران کودکی به میان می آید انگشت اتهام را به سمت فرزندانشان می گیرند و ریشه و اساس موضوع دقتی ندارند!

دلایل و علل پرخاشگری کودکان:

  • یکی از دلایل بسیار مهم پرخاشگری در کودکان یادگیری مشاهده ای می باشد.یعنی کودکانی که الگوهای رفتاری پرخاشگرانه داشته اند، همانند الگوهای خود رفتار می کنند. چنانچه والدینی خلق و خوی عصبانی و پرخاشگر داشته باشند مسلما فرزندشان نیز پرخاشگر خواهد شد. این رفتار توسط کودک یاد گرفته می شود. از آنجاکه کودکان با والدین همانندسازی می کنند بنابراین بسیاری از رفتارهای والدین ناخودآگاه توسط فرزندانفرا گرفته می شود.
  • والدینی که با خود کودک پرخاشگری کرده اند و با پرخاش های کلامی و فیزیکی با فرزند رفتار شده باشد می تواند زمینه ساز پرخاشگری کودک باشد
  • حتما لازم نیست با کودک پرخاشگری شده باشد. در بسیاری موارد والدین با کودک رفتار خوبی دارند ولی با اطرافیان و در محیط های متفاوت کودک شاهد بدرفتاری والدین بوده و چون والدین برای کودک مظهر قدرت هستند کودک سریعا رفتار را درونی می کند و در موقعیت های دیگر ابراز می کند.

کودکان بیشترین یادگیریشان از طریق مشاهده می باشد.

  • علل ارثی: همانطور که خصوصیاتی مثل رنگ چشم،مو و .... جنبه ارثی دارند فرزندانی که والدینی با زمینه پرخاشگری دارند نیز بیشتر مستعد این موضوع هستند
  • علل جسمانی: فرزندانی که مشکلاتی مانند کم کاری یا پرکاری غدد د،مشکلات بینایی، کم خونی و... دارند آمادگی بیشتری برای پرخاشگری دارند.
  • ناکامی:گاهی کودک نیازهایی  دارد که کاملا نرمال است و جزیی از نیازهای گروه سنی اش است(بازی کردن،صحبت کردن و...) برآورده نمی شود و مستعد پرخاشگری می شود.
  • نابسامانی خانواده: در خانه هایی که شرایط متشنج می باشد و محیط خانواده امن نمی باشد و دلبستگی نرمالی بین اعضای خانواده نمی باشد زمینه برای پرخاشگری بیشتر است و در  خانواده های با روابط عاطفی نرمال و حریم امن این مشکلات کمتر مشهود است.

 

نباید اجازه داد که پرخاشگری و خشونت در کودک تثبیت شود و به صورت عادت درآید.

کودک اگر دریابد که با این شیوه می تواند موفق شود و والدین به خواسته هایش تن می دهندهرگز از این شیوه دست نمی کشد.

 

اینستاگرام ما: @Mahdhaye_Elahe



مقالات بیشتر روانشناسی


نظر خود را به عنوان اولین دیدگاه بیان کنید.

نام: * کد امنیتی: *
دیدگاه شما: *


وب سایت:
ایمیل: پنهان باشد
تلگرام: پنهان باشد
موبایل: پنهان باشد
جنسیت: آقا خانم اعلام نمی‌کنم
رنگ‌بندی: بنفش قرمز آبی سبز طلایی
  • درج کدهای HTML ممنوع است.
  • از ارسال تکراری خودداری فرمایید.
  • بهتر است با حروف پارسی دیدگاه خود را تایپ کنید.
  • به منظور کنترل و مدیریت محتوا، در صورت اضطرار، حق ویرایش و یا حذف نظر برای مدیریت محفوظ است.